Lisdonk coaching :: Vriendschap geeft groei Lisdonk Coaching & Training

Vriendschap geeft groei

Ik had een vriendin aan de lijn. Ze vertelde me over wat gebeurtenissen betreffende haar zoon. Het was duidelijk dat het haar dwars zat, ze maakte zich zorgen. Ik hoorde het in haar stem. Deze grote sterke vrouw, waar ik veel van houd en die me al zo vaak heeft geholpen met mijn twijfels en verdrietjes, was geraakt.

En dat raakte mij. En ik wilde dat ik haar kon helpen. Kon troosten en even kon vastpakken om haar te verzekeren dat het allemaal goed zou komen. Dat zij het goed deed en dat haar zoon ook helemaal goed was.

Eigenlijk wilde ik zo snel mogelijk dat gevoel van haar verdriet bedelven onder mijn troost, en mijn hoopvolle gedachten.

Dus ik ging aan het werk, en begon haar gerust te stellen, en droeg andere gezichtspunten aan, dat het misschien helemaal niet zo erg was als dat zij nu voelde. En dat het heus allemaal goed zou komen.

Dit is een beetje een reflex van mij.  Wanneer het mensen zijn die dichtbij mij staan, wil ik hen zo snel mogelijk helpen en hun pijn wegnemen, want hun pijn is mijn verdriet.

Terwijl, wat is pijn eigenlijk? Onprettig, ja. Vervelend, ok. Maar hoe erg is het om af en toe je mentale  teen te stoten? Om te ervaren dat het leven leuke en minder leuke kanten heeft, licht en donker. Maakt het donker ook niet het licht veel mooier en fijner. Genieten de mensen in de woestijn net zo van de zon als de mensen in noord Zweden?

En nu realiseer ik me, de volgende keer, wanneer ze verteld dat ze in het duister staat, dan wil ik eerst haar hand pakken en samen naar het donker kijken. En wanneer zij zover is dat dit gedaan is, zal ik vragen of ik een lamp aan mag doen.

Ik wil dus eerst haar laten weten dat ik haar gehoord heb, en dat het ok is. En wanneer zij weet dat ik haar begrepen heb, dan zal ik proberen mijn gezichtspunt te vertellen, met de vraag of het haar iets helpt om het anders te bezien. Ja dat wil ik doen. Misschien heeft zij daar wel meer aan. Ik hoop dat ik het ook ga doen, en dat ik niet meteen in mijn reflex spring van sussen en troosten, zodat ik haar pijn niet hoef te voelen.

Het is mijn goede voornemen. Het zal wat oefenen kosten maar ik weet zeker nu dat ik weet wat ik wil, dat het gaat lukken, met wat hulp van mijn vrienden!    

20130916_114126.jpg                                                                                                     




Geef uw reactie



(Uw email wordt niet getoond)


Captcha Code

Klik het plaatje voor een andere afbeelding.


Meest recente blogs

80 is het nieuwe 100

Heb je ook een goed voornemen gemaakt in de vakantie? Wil jij je ook niet meer gek laten maken door je werkdruk? Maak ruimt…

Opkomen voor mezelf

Veel mensen vinden het moeilijk om op te komen voor zichzelf. uit angst voor ruzie, vanwege de norm aardig en bescheiden te m…

Jezelf zijn tegen de stroom in

'Schelden doet geen pijn' werd vroeger gezegd.Pesten is van alle leeftijden, zelfs in verzorgingshuizen worden mensen buiteng…

Effectief communiceren: houd de leiding

Wanneer mensen anderen proberen te overtuigen trekken ze soms echt alles uit de kast. Gespeelde emotie, beschuldigingen van t…

Goed contact wanneer woorden tekort lijken te schieten

Ik krijg wel eens mensen op mijn pad die een groot verlies hebben geleden. Een persoonlijk verlies, door het overlijden van e…