Lisdonk coaching :: Transport met een beetje meer Lisdonk Coaching & Training

Transport met een beetje meer

trein.jpgTransport met een beetje meer

 

Vrijdag ben ik met een vriendin in Utrecht geweest. Gezellig even bijpraten over van alles en nog wat. De keuze om met de trein te gaan was snel gemaakt: even duur als de auto rit en voor het geld dat ik anders zou parkeren konden we lekker eten. Het kost iets meer tijd, maar die wist ik te vergeten met een heerlijk boek.

Als ik dit zo lees denk ik: waarom reis ik niet vaker met de trein? En: waarom doet niet iedereen het met plezier?


Ik hoor mensen wel eens zeggen dat ze liever in hun eigen auto zitten. Is gezelliger, of voelt veiliger. En alle voordelen van een lekker kopje koffie met een goed boek ten spijt, staan mensen liever in de file waarin het soms dringen voor een invoegplekje is, dan dat ze met de trein reizen. Ik zou kunnen zeggen: ‘vreemd toch?’ maar dan moet ik eerlijk zijn: ik moet ook altijd even wennen voor ik me in de mensenzee werp…


Ondanks dat ik buiten de spits reisde waren er redelijk wat mensen op het perron en in de trein. Ik moest er wetrein_binnenkant.jpger even aan wennen om in de mensenmassa te kunnen ontspannen. Een perron is erg open van opzet waardoor ik me minder makkelijk neerzet op een bankje. In de trein wilde ik wel zitten. Nou zijn die bankjes niet overdreven ruim van opzet, je komt wel echt dichtbij. Het is daarom fijn om naast iemand te zitten waar je je bij kunt ontspannen. Ik kan me bijvoorbeeld storen aan luide muziek, dat leidt me af van mijn mooie boek. En van heftige parfum krijg ik hoofdpijn. 


Soms vind ik het wel gezellig om de gesprekken van anderen te volgen. Daar kunnen de leukste ontmoetingen uit komen. Een paar maanden geleden zat ik in de trein met een groep dames van rond de dertig. Ze hadden bijna allemaal een hoofddoek om, waren mooi opgemaakt en hadden kleurige kleren aan met vrouwelijke schoentjes.peeptoe_schoentjes.jpg Ze gingen naar een training en kenden elkaar van het werk. Een paar deden mee aan de Ramadan (of hoe zeg je zoiets?), de vastentijd. Ze vertelden aan elkaar hoe hierop gereageerd was door andere collega’s en ze giechelden over het vaste patroon die het leek te hebben. Uitspraken als: ‘oh en mag je dan ook niets drinken???’ en ‘is dat niet gevaarlijk?’ waren na een paar jaar herhaling grappig geworden. Er klonk geen verwijt door, ze vonden het niet stom, maar wel grappig dat het zo lang duurde voor de collega’s het ritueel doorkregen. In deze tijd waarin de Islam door sommigen onterecht als excuus wordt gebruikt voor allerlei wandaden vond ik het heerlijk om de vriendelijkheid te ervaren van deze moderne vrouwen die zelfbewust hun keuzes leken te maken en, voor zover ze al in een wij/zij geloofden, ze dit accepteerden met een kwinkslag.  


Afgelopen vrijdag verliep het anders. Na even rond gekeken te hebben zag ik een gezicht waar ik me wel naast wilde zetten. Terwijl ik naar haar toe liep keek ze me aan. Ik gaf een klein knikje, zij gaf een glimlach en ik ging naast haar zitten. Het voelde goed om elkaar zo even erkend te hebben met een klein gebaar. Er was geen gesprek, geen handdruk, we wilden ook niet echt contact. We wilden gewoon even rustig zitten.

 buiging_japan.jpg

Ik moest hieraan denken toen de volgende dag me werd verteld over een treinreis die een bekende van me had gemaakt in Japan. Hij vertelde dat de conducteur bij binnenkomst en bij het verlaten van de coupé een korte buiging maakte. Blijkbaar was dat standaard gedrag, niemand keek er van op. En samen bedachten we dat het toch prettig is. Er spreekt een soort van respect uit naar de reizigers, ook een erkenning. En wat je geeft, krijg je terug. Ik durf te wedden dat de reizigers bij controle van hun kaartjes de conducteur met evenveel respect behandelen.

 

Als ik dit zo lees denk ik: waarom reis ik niet vaker met de trein? En, waarom is het geld zo belangrijk in de afweging? Want het levert nog meer op dan alleen transport! Ik begin alvast met een buiging voor de conducteur en een glimlach voor een ieder die naast me wil zitten. Komt het vast goed.




Meest recente blogs

80 is het nieuwe 100

Heb je ook een goed voorn…

Opkomen voor mezelf

Veel mensen vinden het mo…

Jezelf zijn tegen de stroom in

'Schelden doet geen pijn'…

Effectief communiceren: houd de leiding

Wanneer mensen anderen pr…

Goed contact wanneer woorden tekort lijken te schieten

Ik krijg wel eens mensen …