Veiligheid in een training brengen Lisdonk Coaching & Training

Tips voor veiligheid brengen bij trainingen en teamcoaching

Veiligheid in de training brengen: hoe doe je dat? lifeguard-on-duty-1560306-639x425.jpg

Het moment is gekomen om te beginnen. Iedereen zit en ik heb mijn introductie gehad, programma laten zien. Dan nu, het moment waar veel mensen altijd een beetje tegenop zien: het voorstelrondje. Ik zie hier en daar wat gedraai in de stoel, mensen bukken nog even gauw om hun tas goed te zetten, degenen die aan het begin van het rondje stoelen zitten kijken gespannen in mijn richting en ik lees daarin het pleidooi om aan de andere kant te beginnen… Wat te doen?


Mensen leren het makkelijkste wanneer ze ontspannen zijn. Onder trainers wordt er altijd gesproken over de veiligheid in de groep, en ook voor managers, voorzitters en anderen die met groepen werken is veiligheid een belangrijk onderwerp. Maar hoe creëer je die veiligheid nu?


Hiervoor kun je verschillende tips op internet en in de boeken vinden. Belangrijke onderdelen zijn:


De locatie en andere faciliteiten:

Een prettige ruimte, met licht, uitzicht naar buiten, genoeg ruimte om vrij in rond te lopen, rustig gelegen, niet te warm en niet te koud met liefst frisse lucht van buiten, een (achtergrond)muziekje, schone toiletten in de buurt;


Wat te drinken en te eten, afhankelijk van het tijdstip kan dat zijn een koekje, of iets anders zoets, een broodje bij lunchtijd, een snack tegen het einde van de middagkopje_thee.jpg. Tips hierbij: informeer even naar bijzondere wensen. Niets zo vervelend wanneer de cateraar een heerlijke runderbouillon heeft gemaakt en er zitten vegetariërs in de groep. Ook jammer: worstenbroodjes zijn niet halal en wat te doen met mensen die glutenvrij eten als je alleen broodjes bij de lunch hebt besteld?


Als je kunt kiezen zorg dan voor een locatie die makkelijk te bereiken is. Dichtbij het station zodat het vanaf daar te lopen is, een goede parkeerplaats erbij zodat er geen stress is door parkeerproblemen. Probeer het aanvangstijdtip zo te kiezen dat, afhankelijk van de locatie en de woonplaatsen van de deelnemers, ze voor of na de spits kunnen reizen.


De trainer of teamcoach:

Zorg dat mensen je al een beetje kennen. Als externe kan je een keer zijn aangeschoven bij een overleg. Ik maak altijd graag de uitnodiging voor de bijeenkomst. Die schrijf ik geheel vanuit mezelf en geef ook aan dat ik altijd gemaild of gebeld kan worden voor vragen. Ook geef ik mijn website door zodat mensen alvast kunnen kijken wat voor ‘vlees ze in de kuip hebben’.  Op mijn site vind je ook informatie over mij persoonlijk en wat foto’s van mezelf.


Tijdens de training of bijeenkomst voor teamontwikkeling begin ik met een stukje over mezelf, wie ben ik en vooral hoe sta ik daar op dat moment. Daarmee breng ik de aandacht naar het hier en nu en kan de spanning van het er komen losgelaten worden.


Het proces:

Zorg ervoor dat mensen een leerdoel hebben, dat ze weten waarom ze daar zijn. Wat was aanleiding en/of doel van de bijeenkomst. Wat wordt er van hen verwacht. Dit moet allemaal in de uitnodiging staan. Eventueel kan je mensen ook vragen om een korte vragenlijst van te voren te laten beantwoorden en in te sturen. Ik doe dit altijd omdat ik wil weten wat mensen zelf nodig hebben, buiten het resultaat wat de opdrachtgever verwacht van de training. Als ik weet wat mensen zelf nodig hebben kan ik proberen dit te verwerken in het onderwerp of met de werkvormen te oefenen in die vaardigheid zodat ze voor zich zelf gemotiveerd zijn.


Ik probeer meteen in het begin van de bijeenkomst met een rustige sfeer te creëren. Bij een teamcoaching probeer ik het ook wel eens heel blanco te laten zijn om de sfeer en sfeermakers in het team helder te krijgen. Ik groet iedereen persoonlijk en geef een duidelijk programma zodat mensen weten wat ze kunnen verwachten. Ik nodig uit tot het stellen van vragen. Ik geef ook even aandacht aan de faciliteiten.  ‘Kun jij het goed zien zo?’. ‘Heb jij last van de zon?’ ‘Is er nog genoeg koffie?’ Zo is het duidelijk dat hier aandacht voor mag zijn.


Zorg voor naambordjes of stickers met de naam op de kleding. meestal geven mensen elkaar wel een hand bij binnenkomst, maar lang niet iedereen onthoud gelijk alle namen. Vaak vinden mensen het gênant om nog eens te vragen naar de naam. met een badge of iets dergelijks is dat te voorkomen.


Ook goed om mee te beginnen is het opstellen van een samenwerkingscontract. Hierin zet je de afspraken hoe je die dag, of die training met elkaar omgaat. Verzamel ieders ideeën hierover met post-its op een flip over, cluster het in gedeelde noemers en vraag aan iedereen of hij /zij zijn/haar hand wil opsteken wanneer ze zich hieraan willen houden.


Bij interactieve werkvormen bouw ik het langzaam op: eerst mensen ieder voor zich iets laten opschrijven en opplakken op het bord, later in kleine groepjes samenwerken, nog later eventueel een demonstratie van een situatie voor de groep. Dit doe ik vaak in een carrousel vorm waarbij ik of een trainingsacteur aansluit bij de zittende deelnemers. Zij kunnen blijven zitten, hoeven niet voor de groep maar ieder krijgt wel persoonlijk de kans om even te oefenen.


De afsluiting:

Ik blijf achter maar vaak gaan de deelnemers de volgende dag weer met elkaar verder. Natuurlijk beginnen we de dag met de afspraak dat alles wat in die ruimte wordt besproken ook daar blijft. Echter we kunnen het geheugen niet wissen, en soms blijft er iets hangen van de dag waarop toch later nog teruggekomen wordt door deze of gene. Omdat mijn invloed op dit processen buiten de training beperkt is nodig ik mensen uit om mij te mailen of bellen wanneer er nog iets is dat ze willen bespreken dat betrekking heeft op deze bijeenkomst. op die manier probeer ik mensen ook na de training te helpen bij het vasthouden van de veiligheid in de groep door hen te coachen op hun communicatie.

 

Dit alles zo op een rijtje ziende blijft natuurlijk de vraag: wat te doen met het voorstel rondje. het moment waar veel mensen tegenop zien. Vaak zie ik mensen wat blozen wanneer ze het woord krijgen. Ze zitten te wiebelen op hun stoel als ze ‘nog niet zijn geweest’ terwijl dat moment wel steeds dichterbij komt. Ook dat moment kan makkelijker gemaakt worden door een werkvorm te kiezen waarbij de ogen gericht worden op iets anders dan de persoon die ‘de beurt’ heeft.


Een voorbeeld hiervan: laat iedereen van te voren kiezen uit een diverse verzameling van ansichtkaarten met de vraag welke van deze kaarten spreekt je aan. Zet de instructie ook op de flip over of het scherm:

  1. Kies een kaart die je aanspreekt,

bij het voorstel rondje:

  1. Zeg je naam en wat je doet voor werk en waar je vandaan komt ( of iets anders, hoe lang werk je al hier, enz.).

Begin dan met jezelf. Doe dan het rondje en laat ze dan vertellen wat het is dat ze aanspreekt en mogelijk ook waarom. Bedank ze telkens nadat iemand zich zo heeft voorgesteld, met de naam, en ga dan verder naar de volgende.

 

Heb je nog vragen of tips? Laat het me weten!

 

 




Meest recente blogs

80 is het nieuwe 100

Heb je ook een goed voorn…

Opkomen voor mezelf

Veel mensen vinden het mo…

Jezelf zijn tegen de stroom in

'Schelden doet geen pijn'…

Effectief communiceren: houd de leiding

Wanneer mensen anderen pr…

Goed contact wanneer woorden tekort lijken te schieten

Ik krijg wel eens mensen …