Lisdonk coaching :: Puzzelen = vertrouwen hebben op een goede uitkomst Lisdonk Coaching & Training

Puzzelen = vertrouwen hebben op een goede uitkomst

Puzzelen = kijken, zoeken, passen, meten, kijken puzzel.jpg

 

Dit weekend ben ik weer eens begonnen aan een puzzel. Dat was lang geleden. Er was een tijd dat ik het met de kinderen wel deed, maar dat waren van die makkelijke, nu was het er één van wel 1000 stukjes!

Terwijl mijn zondag onder me vandaan gleed vroeg ik me af waarom ik dit deed. Het ging me niets opleveren, ja een tafel die een halve week in beslag genomen zou blijven door een puzzel die niet af was. En dan wanneer het laatste stukje eindelijk zou liggen even kijken, en dan blij zijn dat het weer in de doos kon.

Toch bleef ik maar doorgaan, het had iets verslavends. Iedere keer dat ik een stukje vond dat goed paste, een plaatje dat compleet werd, was een moment van bevrediging. Een ‘ja, het lukt!’ momentje. Eenmaal begonnen leek er geen weg meer terug. Terwijl ik even pauze nam, en een wandelingetje maakte waarbij ik mijn schouders goed los draaide, verkrampt van het voorover gebogen zitten, bedacht ik me dat ik maar hoopte dat de puzzel wel compleet was. Het zou zo’n sof zijn wanneer je uiteindelijk met een onaffe puzzel zou blijven zitten.

 

Eenmaal thuis ging ik er weer voor zitten. Een rotsvast vertrouwen dat het goed zou komen, het moest, ik wilde zien hoe de puzzel in elkaar zou passen. Op het tijdstip dat ik ging koken lag hij er al best goed bij. De kinderen gaven me een ‘aai over de bol’: “ zo, je bent echt al ver mam!”, en legden ook nog wat stukjes voor ze verder speelden met de Wii.

Het gaf me het gevoel dat zij wel wisten wie hier het zotje was in huis.

 

Maar al zo puzzelenderwijs, met telkens een ‘ja, het lukt ‘momentje, zijn er toch wat dingen voor me duidelijk geworden. Dat ook kleine stapjes heel fijn kunnen zijn, als je er maar even bij stil wilt staan. En dat eigenlijk veel meer dingen waarde kan hebben dan op het eerste oog zichtbaar zijn. Het is maar hoe bewust je ervan wilt zijn.

 

Die avond hebben we met de kinderen de beeldscherm regels (hoe lang tv kijken, what’s appen, enz., wie bepaalt het programma wanneer, skypen of afspreken, telefoon in bed of niet) besproken. Ook deze puzzel van verschillende ideeën over wat goed en leuk was, moest in elkaar passen. Elke puzzelstukje hebben we met aandacht en respect bekeken. Gedraaid, weggelegd en opgepakt om opnieuw te passen. Ieder stukje is even belangrijk voor het maken van de complete puzzel.

En met vertrouwen op de uitkomst geef ik me ruimte voor het puzzelen. puzzel_af.jpg




Meest recente blogs

80 is het nieuwe 100

Heb je ook een goed voorn…

Opkomen voor mezelf

Veel mensen vinden het mo…

Jezelf zijn tegen de stroom in

'Schelden doet geen pijn'…

Effectief communiceren: houd de leiding

Wanneer mensen anderen pr…

Goed contact wanneer woorden tekort lijken te schieten

Ik krijg wel eens mensen …