Lisdonk coaching :: De leeuw? Lisdonk Coaching & Training

De leeuw?

De leeuw?teeven.jpg

Afgelopen week heb ik Fred Teeven, staatssecretaris van Justitie en Veiligheid, van het kinderpardon, je kent hem wel, horen spreken. Hij was te gast, zoals ik ook, bij het congres van Stichting Vluchtelingenwerk, waar ze hun 35 jarig bestaan vierden.

Moedig, zou je zeggen want in de zaal zaten natuurlijk vooral mensen die de belangen behartigen van vluchtelingen. Een groep die dhr. Teeven zacht uitgedrukt met enige argwaan zou kunnen bekijken. Gelukkig had hij dit ook al bedacht en had hij zijn speech mooi opgebouwd. Hij begon met een gemeende felicitatie voor de club die 35 jaar zich inzet voor de mens die huis en haard verlaat en onder de meest moeilijke omstandigheden een goed heenkomen zoekt.

Tevens liet hij blijken zich bewust te zijn dat hij zich in een minderheidspositie bevond, hij noemde het zelf ’zich wagen in het hol van de leeuw’. 

Dit deed me denken aan wat er gisteren op een Halloween feestje gebeurde:

Zoals wel vaker bij een Halloween feestje waren de mensen uitgedost in bijzondere outfits die een appèl doen op het griezeltalent van de mens. Er was rijkelijk met rode en zwarte make up geschminkt en allerlei bewegende poppen en veel zwarte spinnen hielpen het griezelen op gang.


happy_halloween_pompoens.jpgDe één was beter vermomd dan de ander en deed meer zijn best om de adrenaline van de gasten door de aderen te jagen. Zo was er een gemaskerde man die telkens met veel geschreeuw de aanwezige jeugd de stuipen op het lijf joeg. En al wist ik dat het een vriend van mijn vrienden moest zijn, ook ik werd een beetje zenuwachtig toen hij in mijn nek stond te blazen. Heel begrijpelijk dus dat een meisje van 6 echt bang werd van hem. Ze kroop dicht tegen haar moeder aan en barstte in tranen uit bij het gegil van de anderen.

Het leek mij het beste als de griezel zich even van zijn menselijke kant zou tonen en zijn masker zou oplichten voor het meisje. Dan was het weer ‘wij mensen’ onder elkaar. Toen ik het hem vroeg reageerde hij even niet, hij zat te zeer in zijn spel. Hij liep wel naar buiten toe zodat het meisje verlost was van zijn aanwezigheid, ook een oplossing.


Terwijl de griezel buiten verder brulde bedacht ik wat ik tegen het meisje moest zeggen nou dat ze niet de mens achter het masker te zien zou krijgen. Wat zou haar doen ontspannen? Ik zag haar bij haar moeder zitten en vertelde haar dat de man zijn masker niet durfde af te doen omdat hij een beetje bang was voor alle mensen die hij zo aan het schrikken had gemaakt. Het meisje keek me ernstig aan en knikte, ze begreep het. Alle begrip voor iemand die ook bang was. Hij had natuurlijk zijn moeder niet bij zich, dus moest hij iets anders verzinnen om stand te houden bij al die enge mensen! Hij ging mee griezelen, zij nam nog een snoepje tegen de schrik.

Daar moest ik aan denken toen Teeven die zaal vol empathische mensen aanduidde met ‘het hol van leeuwen.jpgde leeuw’. Met dit impliciete beroep op hun begrip creëerde hij bewondering en vriendelijkheid onder zijn gehoor. Hij stond daar dan toch maar, het zou best eng voor hem kunnen zijn. Kom, laten we hem tegemoetkomen, want we willen toch niet dat iemand bang voor ons is!?


Eind van het liedje was een groot applaus voor deze grote man die wel hogere zeeën had bevaren. En het gevoel dat we misschien ook niet teveel van hem moesten vragen. Hij heeft zijn best gedaan voor ons, en hij kan het ook niet helpen dat het politiek landschap zijn vruchtbare bodem niet graag deelt met vreemde gewassen.

 

Mijn respect voor de staatssecretaris is zeker toegenomen na deze ochtend. Niet vanwege zijn ‘moed’ kittens.jpgmaar vanwege zijn kundigheid om speeches te schrijven. In 5 minuten had hij de zaal vol leeuwen die zijn bloed konden drinken getemd tot kopjes gevende kittens die aan het eind van de speech toe moesten geven dat wanneer het masker zakt, ook Teeven gewoon een mens is.  Een mens die, zoals allen, onze empathie verdient.


Bewondering zelfs, want het leven als een minderheid, dat vergt moed. Dat weten de mensen die dagelijks met vluchtelingen omgaan, als geen ander.




Meest recente blogs

80 is het nieuwe 100

Heb je ook een goed voorn…

Opkomen voor mezelf

Veel mensen vinden het mo…

Jezelf zijn tegen de stroom in

'Schelden doet geen pijn'…

Effectief communiceren: houd de leiding

Wanneer mensen anderen pr…

Goed contact wanneer woorden tekort lijken te schieten

Ik krijg wel eens mensen …